
Fusión Vigo - Fortuna
Â
Â
Primeira Xunta Directiva, A inscripcións de socios e o Cadro de xogadores.
A primeira Asemblea Xeral do Real Club Celta tivo lugar o 23 de agosto de 1923, e reuniuse nos locais da Federación Gremial de Patróns, ás dez da noite, elixÃndose nela a seguinte Xunta Directiva:
Presidente: Excmo. Sr.Conde de Torre Cedeira.
Vicepresidentes: D.Manuel R.Cadaval e D.Manuel Otero Bárcena.
Directores: D.Alejandro MolÃas, D.Guillermo de Oya e D.Rafael Tapias.
Secretario: D.Gaspar Barreras.
Vicesecretario: D.Josefino López Valeiras.
Tesoureiro: D.José Lago.
Vogais: D.Francisco Curbera Tapias, D.Julio Curbera, D.José Bar, D.Yoaquin de Miguel, D.Fernando de Castro e D.Ventura Lago.
Nesta reunión acordouse tamén constituÃr dous equipos, "vermello e azul", e efectuar a súa presentación ao público o máis axiña posible.Tamén se indicou a conveniencia do nomeamento dunha comisión, presidida por un dos directores, que se encargase de impulsar o atletismo, deporte básico para a formación fÃsica das futuras xeracións.
A presidencia anunciou que se facÃan xestións para, traer un adestrador estranxeiro. E aÃnda que os asembleÃstas oÃron silenciosamente e, ao final, mostraron o seu entusiasmo polas declaracións do presidente da mesa de que o Celta contaba xa naqueles momentos con máis dun milleiro de asociados, o que constituÃa unha cifra xamais coñecida en ningunha sociedade deportiva viguesa, a verdade é que ese entusiasmo alcanzou proporcións xigantescas ao facerse público que ao redor das bandeiras do Celta, aÃnda orfas de mastros, agrupábase xa unha fulgurante lexión de xogadores, en número de 64, entre os que figuraban como de máis relevo os seguintes: Isidro, Lilo e Rubido (gardametas). Otero, PasarÃn, Juanito Clemente, Daniel e KaÃto (defensas). Jacobo Torres, Balbino, Queralt, Hermida, Pombo, Cruces, Córdoba, Máximo e Bienvenido (medios). Reigosa, Chiarroni, Posada, Polo, Correa, Gerardito, Ramón González, Caride, Pinilla, Salvador, Chicha, Miguelito e Casal (dianteiros).
Broche espléndido desta xornada memorable para os destinos célticos, constituÃr sen dúbida, a noticia revelada polo presidente, de que chegaran á secretarÃa do Club máis de corenta cartas doutros tantos adestradores, ofrecéndose para asumir a dirección técnica do equipo. Este feito singular, totalmente inédito nos anais do fútbol nacional, só podÃa interpretarse como a auténtica expresión do que o Celta, comezaba a pesar no ambiente deportivo, e era nuncio venturoso das glorias que Ãa conquistar.
Â
