Historia do Celta B

O Real Club Celta B é o equipo filial do Real Club Celta de Vigo, afiliado ao club vigués dende a tempada 1989/90. O seu terreo de xogo e o Campo Municipal de Barreiro, inaugurado en 1965 e con capacidade para 4.500 siareiros. Xogou una soa vez a liguiña de clasificación a Segunda División, na tempada 2003/04. Actualmente xoga no Grupo I da Terceira División.

Nome: Real Club Celta de Vigo B

Fundación: 1927

Afiliado ao R.C.Celta: 1989

Cidade: Vigo

Campo: Municipal de Barreiro

País: Galiza (Estado Español).

Historial do Celta B dende 1989

Tempadas en 2ªB: 14

Tempadas en 3ª: 10

Debut en Segunda División B: 1992/93

Mellor posto na Liga: 3º (Segunda División B, tempada 2003/04)

Peor posto na Liga: 20º (Segunda División B, tempada 1993/94 e 2011/12)

Titulos: 1 Copa Federación 2002, 3 Ligas Terceira (1957/58, 1999/00 e 2001/02).

Copa Federación: A Copa Real Federación Española de Fútbol, tamén coñecida como Copa Federación, é unha competición de fútbol disputada anualmente polos clubs da Segunda División B, Terceira e as diversas categorías do fútbol feminino en España, que non accedesen pola súa posición a disputar a Copa do Rei ou que quedasen eliminados na primeira rolda.

Xógase mediante eliminatorias a dobre partido, incluíndo a final. Dispútase en dúas fases, unha primeira de carácter autonómico, e unha segunda, a nivel nacional, na que participan os vencedores de cada comunidade autónoma máis o vencedor da tempada anterior.

A competición foi creada en 1945 e unicamente disputáronse cinco edicións até 1953 con finais a partido único, momento no que deixou de disputarse. Foi restaurada en 1993 pola Real Federación Española de Fútbol.

Cambios de Nome:

Sporting Club Turista (1927-1941)

Club Deportivo Turista (1941-1946)

Turista Sociedad Cultural (1946-57)

Club Turista (1957-1989)

Club Celta Turista (1989-1995)

Real Club Celta de Vigo, S.A.D. "B" (1995)

História

A historia do filial celtiña é bastante complicada e para empezar a comprendela hai que coñecer a idiosincrasia do fútbol na cidade de Vigo. Dende que en 1923 os clubs Real Vigo Sporting e Real Fortuna F.C. deran orixe ao actual Real Club Celta de Vigo, sempre precisouse dun club filial dende o cal poder nutrirse de novos valores para o primeiro equipo. Este papel representárono varios clubs durante máis de setenta anos, alternándose por orde cronolóxica.

Club Vigués (Club Berbés)

O primeiro deles foi o Club Vigués, unha sociedade nada en 1923 como Vigués F.C. que tras a guerra converteuse en filial do conxunto olívico reunindo aos xogadores máis distinguidos que xogaban no campionato local da liga de Modestos. Co seu ascenso e debut en Terceira División durante a campaña 1943/44, trocou o seu nome a Club Berbés en honra ao popular barrio mariñeiro, praza que mantivo até a tempada 1949/50.

Club Celta Berbés

Nese ano, co seu descenso a Rexional, establece un convenio de filiación co Real Club Celta e pasa a denominarse Club Celta Berbés, disputando os seus encontros no vello estadio de Fontán, sempre en Rexional.

Club Gran Peña (Club Gran Peña Celtista)

En 1971, este convenio de filiación desaparece e o Real Club Celta de Vigo busca un novo club que manteña as funcións desenvolvidas polo anterior, atopando o sucesor no Club Gran Peña, sociedade nada en xuño de 1926.

O novo filial recibe a partir de entón o nome de Club Gran Peña Celtista e desenvolve a súa vida deportiva no estadio de Barreiro, conseguindo militar durante nove tempadas, dende a campaña 1977/78 á 1985/86 en Terceira División.

En 1989 a directiva do tradicional Club Gran Peña decide independizarse e volver ás súas raíces desvinculándose dos celtistas e pasando a denominarse dende entón Gran Pena F.C.

Club Turista (Club Celta Turista)

Con este cambio, o Real Club Celta de Vigo pensa nun novo sucesor e pon o punto de tiro no Club Turista, nacido en 1927 como Sporting Club Turista e que nese preciso ano, 1989, acaba de ascender a Terceira División.

Como todo o relacionado co Celta, terá un toque do club celeste, pasando a denominarse Club Celta Turista.

Con este nome durará varias tempadas sen verse afectado pola sentenza da F.I.F.A. que obriga a todos os filiais a integrarse na organigrama do club principal dado que o Club Celta Turista actúa pero non é filial dependente do Real Club Celta de Vigo.

En 1995 a entidade turista intégrase definitivamente na estrutura celtista e desaparece como club, pasando a denominarse Real Club Celta de Vigo, S.A.D. "B" e sendo un equipo máis do armazón vigués.

Comenzos

Deportivamente empezaremos na orixe. O Sporting Club Turista foi fundado en 1927 grazas a unha escisión promovida dentro do seo da Gran Peña F.C. polos señores Domingo García e Eduardo Pestony, iniciando a súa carreira deportiva fronte a outros clubs vigueses e mantendo unha gran actividade nos anos trinta no Campionato de Modestos ata que a Guerra Civil, como outros tantos, truncou a súa carreira.

En 1939 reorganízase rapidamente e en 1941 coa nova Lei que prohibe o emprego de estranxeirismos pasa a denominarse Club Deportivo Turista, popularmente coñecido como Club Turista, alternando a Primeira e Segunda Categoría ata que na campaña 1943/44 consegue o ascenso a Terceira División tras a ampliación que sofre esta.

Na categoría de bronce mantense durante tres tempadas, dende a 1944/45 á 1946/47 na que descende a Primeira Categoría coincidindo cun novo cambio de nome, nesta ocasión a Turista Sociedade Cultural.

Na tempada 1952/53 ascende de novo a Terceira División, nesta ocasión con máis fortuna, pois consegue establecerse como un histórico até 1970, fóra da tempada 1968/69 que o fai en Rexional. Nestes anos ten varios altibaixos, sendo de destacar o subcampionato da edición 1955/56 co cal consegue disputar unha Fase de Ascenso a Segunda División. No grupo que se lle asigna queda último tras Burgos C.F., Real Avilés C.F., C.D. Ourense, U.D. Salamanca, Club Atlético Palentino, Club Langreano e Cultural e Deportiva Durango.

Na Tempada 1956/57 mellora o seu rendemento e sendo igualmente subcampión, disputa unha nova Fase de Ascenso, nesta ocasión con eliminatorias para enfrontarse a un conxunto de Segunda División. En primeiro lugar enfróntase ao Club Langreano, perdendo 1-0 en Sama e gañando 5-0 en Vigo. En segundo lugar faio co Club Atlético Zamora, vencendo 5-0 en casa e 1-2 na cidade do Douro. Isto permítelle chegar á Final co potente Club Ferrol, perdendo ámbolos dous encontros, 1-0 en Ferrol e 0-2 en casa.

Na campaña 1957/58 proclámase Campión de Terceira División denominándose Club Turista, pero na Promoción cae a primeira de cambio ante a U.D. El Entrego; 3-1 na Felguera e 1-2 en casa. Segundo quedará clasificado na edición 1958/59 e tampouco haberá sorte, pois o rival é a A.D. Rayo Vallecano con quen empata 2-2 en casa e cae derrotado por 6-1 en Madrid. As tempadas posteriores víveas nas primeiras prazas, case sempre con opción de chegar a máis, pero nos segundos anos sesenta vai a menos e acaba descendendo a Rexional ao termo da tempada 1967/68. Na campaña 1968/69 consegue retornar a Terceira División pero ante a inminente reestruturación que sofre a categoría non logra superar o corte que establece a RFEF, descendendo de novo a Rexional.

Nos anos setenta pasa á recentemente inaugurada Rexional Preferente dende a cal ascende novamente a Terceira División na campaña 1976/77, para pasar até 1980 no grupo galaico-astur-leonés. Na tempada 1980/81 créase o grupo galego de Terceira División e dende entón milita en este. As súas tempadas neste novo ciclo non son boas e sempre ocupa postos atrasados, fóra da campaña 1981/82. Ao final descende a Preferente na tempada 1985/86 sen pena nin gloria. Na edición 1988/89 consegue retornar a Terceira División, sendo no verán de 1989 cando inicie o mencionado convenio de filiación co Real Club Celta de Vigo.

Sendo xa Club Celta Turista, emprende unha ascensión deportiva que o levará a Segunda B na tempada 1991/92. Nesta tempada é subcampión tras o Racing Club de Ferrol, gañando a Promoción por gol-average ao Zamora C.F., Real Madrid C.F. C e Club Hispano, de Castrillón.

O seu debut en Segunda B prodúcese na campaña 1992/93, conservando a categoría de forma apurada, feito que non sucede na seguinte edición 1993/94 na que queda último. En Terceira División novamente na tempada 1994/95 finalízaa terceiro, sendo superado na Promoción pola A.A.V.V. Santa Ana, de Madrid, mentres que Zamora C.F. e Club Siero son os pechacancelas.

Na seguinte tempada, 1995/96, xa como Real Club Celta de Vigo B volve quedar terceiro, pero nesta ocasión si lidera o seu grupo de Promoción e consegue ascender a Segunda B dous anos despois da súa última estancia. Os seus rivais; Zamora C.F., con quen empata e derrota no gol-average particular, Rayo Majadahonda C.F. e C.D. Caudal.

A campaña 1996/97 en Segunda B é decepcionante e ocupa o decimonoveno posto sen posibilidades ao longo da tempada de salvarse. Dende Terceira División, na tempada 1997/98 espera o máis pronto posible recuperar praza en Segunda B, pero o ascenso farase de esperar. Nesa tempada queda terceiro no campionato local, pero na Promoción é terceiro tras C.D. Móstoles e Club Siero, sendo último o C.F. Palencia. Na edición 1998/99 será subcampión, caendo na Promoción ao ser terceiro tras Real Avila C.F. e Real Madrid C.F. C, mentres último é o Navia C.F. Na tempada 1999/00 proclámase Campión do seu grupo pero na Promoción de novo recibe un desgusto, agora é a Universidade de Oviedo C.F. quen lle precede. Detrás quedarán A.A.V.V. Santa Ana de Madrid e C.D. Bembibre.

Por fin e co cambio de século na campaña 2000/01 consegue o seu obxectivo ao quedar Campión de Terceira División e liderar a súa Promoción de forma absoluta, cedendo un só empate e adiantándose a C.D. Lealdade, C.D. Las Rozas e U.D. Salamanca B. Dende a tempada 2001/02 vén disputando o campionato de Segunda B, con resultados discretos entre os cales sobresae o titulo de Campión da Copa Federacións da RFEF que logrou o 6 de xuño de 2002 fronte ao Gavá, sendo adestrado o filial vigués por Milo Abelleira, e tendo no seu plantel xogadores como Roberto, Israel,  Oubiña, Jonathan Aspas, Isaac ou Jorge Rodríguez entre outros, e o magnífico terceiro posto da tempada 2003/04 que lle levou a participar na Fase de Ascenso a Segunda División. Nesta oportunidade quedou terceiro nun grupo que liderou a U.E. Lleida, seguida pola Cultural e Deportiva Leonesa, sendo última a U.D. Pájara Playas de Jandía. Na campaña 2008/09 realiza un bo torneo e queda quinto, a poucos puntos de pasar a disputar unha nova Promoción. Mentres tanto segue co seu labor de proporcionar xogadores con proxección ao primeiro equipo, sendo noveno na edición 2009/10.

Cabe destacar o enchente de xogadores que nas últimas tempadas están nutrindo o Celta de Vigo, a maioría saídos da canteira viguesa e algún outro chegado como nova promesa. Aquí destacaremos a  Dani Abalo, Roberto Lago, Iago Aspas, Hugo Mallo, Toni, Túñez, Yoel, Álex López ou Sergio entre outros.

E chegan pisando forte e pedindo paso, Jony, Mina, Mandinda, etc. así que coidemos destes cativos que serán o futuro da nosa entidade. E que eles coiden dos nosos valores, que ser galego (ou foráneo) e defender a camisola do Celta de Vigo, ten que ser mais que un orgullo para eles.